Dag 166; Abu Dhabi

Daar zat ik dan op een een plastic stoeltje, in het enige restaurant dat nog open was. Op tv een gesluierde vrou, die het nieuws voor las. Naast me een taxi chauffeur in een jurk met een theedoek op zijn hoofd.  Hij at een broodje kebab, hij keek me aan en ik hoorde hem denken: “wat doe jij hier”.  Ik at mijn broodje fallafel verder op. Zag mijzelf dom glimlachen in een spiegel. Voor vandaag stond ik mijzelf dat toe. Je mag best een beetje blij zijn. Zo vaak zit ik om 4 uur s’ochtends immers niet tussen de mannen in jelaba op een busstation in de Arabische Emiraten.